26 Nisan Cuma günü okuldan birkaç arkadaşımız ve iki öğretmenimizle gittiğimiz “Bir Valize Ne Sığar ki?” adlı tiyatro oyunu beni ve beraber izlediğim diğer arkadaşlarımı çok etkiledi. Oyuncular, konu, dekor gibi pek çok şey ilgimizi çekti.
Oyun “Mübadele” konusuna vurgu yapıyor. Oyundaki karakterler her ne kadar Türk olmasalar da Anadolu’ya bağlanmış, tüm anılarını orda biriktirmiş insanlar. Ancak gün gelip de göç etmeleri gerektiği zaman pek çoğu anılar biriktirdiği topraklarını geride bırakıp yeni bir ülkede yepyeni bir hayat kurmak zorunda kalıyorlar. Oyunda insanların doğup büyüdüğü, okula başladığı, ilk aşık olduğu memleketlerini bırakmalarının ne kadar zor olduğunu görüyoruz. Bence bu, bir insanın başına gelebilecek en üzücü şey. Çünkü hiçbirimiz aşık olduğumuz kızın bize getirdiği pidenin kokusunu, sevdiğimizin bizi ilk defa öptüğü anı, köyümüzün çınar ağacını bir valize koyup başka bir yere götüremeyiz. Bize eskilerden yalnızca anılar kalır. Ve bize o anıları tekrar yaşatacak şeyler, artık memleketimizde kalmıştır.
Oyundan sonra evime gelince kendime “çok şanslıyım” dedim. Biriktirdiğim tüm anılar bu evde, bu şehirde. Düşünüyorum da bir gün böyle bir sebeple ülkemi, evimi, anılarımı geride bırakmam gerekseydi eminim çok zorlanırdım. Bu kadar önemli bir olayı konu edinen bir oyunu izleme fırsatım olduğu için kendimi çok mutlu hissediyorum. Bu fırsatı bana sağlayan Coğrafya Öğretmenim Gülden Kılıç ve Tarih Öğretmenim Nihal Yazgan’a da ayrıca çok teşekkür ediyorum.

IŞIK KAZANCIOĞLU/ 9-C